In her life, my life wordt een vier meter hoge vrouwenfiguur zichtbaar, die zich losmaakt uit een omgekeerd kruis. Dit kruis, afkomstig uit het christendom, staat symbool voor een religie die vrouwen eeuwenlang een ondergeschikte rol toebedeelde en hen uit de geschiedenis wiste. Een religie die vrouwelijke seksualiteit onderdrukte en omhulde met schaamte.
Het omgekeerde kruis — traditioneel een teken van Petrus’ nederigheid — kreeg in de loop der tijd associaties met rebellie, anti-kerkelijkheid en zelfs satanisme. In dit werk krijgt het een nieuwe betekenis: geen symbool van destructie, maar van radicale omkering. Het staat voor een vrouw die zichzelf terugclaimt — een figuur die zich vol overgave naar beneden stort, op weg naar bevrijding. Haar naar beneden hangende, uitwaaierende haren verbeelden de vrijheid waarnaar ze verlangt en waarvoor ze vecht.
Een vrijheid die niet draait om losbandigheid, maar om zeggenschap over eigen lichaam en geest. Om leven zonder schaamte voor je seksualiteit of vrouw-zijn.
De roest roept een gevoel op van zwaarte en vergankelijkheid, van structuren die langzaam afbrokkelen — maar verwijst tegelijk naar het aardse, naar het leven.